Harrie Snoeren - vrijwilliger thuisadministratie
Tijdens mijn werk moest ik nogal eens een keer mee met de deurwaarder. Die ging dan beslagleggen of nog vervelender, mensen uit hun huis zetten. De burgemeester wordt dan waargenomen door een hulpofficier van justitie met als taak de belangen van de bewoners te beschermen. En laat ik nou ook hulpofficier geweest zijn. Dat de deurwaarder werd ingeschakeld had te maken met het feit dat bewoners hun financiële verplichtingen niet waren nagekomen.
Wat mij opviel tijdens het vergezellen van de deurwaarder was dat we nogal eens bij de bewoners stapels ongeopende post aantroffen. Met de gedachte als ik het niet zie, dan is het er niet, maar de deurwaarder dacht daar anders over. Ik kreeg wel een redelijk beeld van de financiële zorgen die er waren. Ook in de kleine dorpen in de Kempen. Nogal eens een keer bekroop me de gedachte, dit had niet zover hoeven te komen als er aan de voorkant ondersteuning was gezocht en was gegeven. Na mijn pensioen ga ik daar iets mee doen bedacht ik me zo. Niet meer “wat ik niet zie dat is er niet” maar juist de aanval kiezen…… Ik ben al enkele jaren met pensioen en nu verbonden aan Cordaad Welzijn.
Ja, als er eerder hulp gevraagd of geboden was had dit allemaal niet hoeven te gebeuren. Voor elk probleem is wel een oplossing. De keuze om na mijn pensionering daar iets mee te doen was ook een logische. Het geeft een heerlijk gevoel als je kunt voorkomen dat betalingsachterstanden groeien en de administratie bij elkaar in de juiste mappen terecht komt.
Maar ook geeft het veel dankbaarheid bij de mensen die geholpen worden en hun financiële leven weer op de rit krijgen. Ja, natuurlijk is het soms in een paar weken gebeurd en kost het een andere keer wat meer geduld. Maar de aanhouder wint altijd. Ik spreek nu nog veel van de mensen die ik in het kader van de thuisadministratie geholpen heb. Soms over financiële dingen maar meestal over algemene zaken. Ik heb er verschillende waardevolle contacten aan over gehouden.
Nu doe ik naast casuïstiek ook intakegesprekken. Ik ben dan de eerste persoon die ze van Cordaad Welzijn zien en horen. Je ziet dan dat mensen weer hoop krijgen. De weg terug kan beginnen.
Aan mij de taak om dan in een gesprekje van een klein uurtje de situatie helder te krijgen zodat een andere vrijwilliger weet waar hij of zij aan gaat beginnen.
Er worden ook mensen teleurgesteld want één van de taken van de intaker is om te kijken of de vrijwilliger veilig kan werken. Dus er wordt weleens nee verkocht. Gelukkig bij uitzondering.
Waarom bij Cordaad Welzijn? Waarom niet. Cordaad heeft naast thuisadministratie zoveel meer te bieden en dat kan wel heel handig zijn bij cliënten. Ik kijk dan ook altijd of een cliënt mogelijk een maatje kan worden of juist geholpen kan worden door een maatje.
Daarnaast kan ik terugvallen op ervaren coördinatoren. Wel fijn altijd die steun van hen in de rug zodat ik de steun in de rug van anderen kan zijn.