Josefien van Halteren is een taalmaatje in Cranendonck

Ze heeft verschillende rollen binnen de zorg gehad, van ‘hands-on’ in de thuiszorg, werken met dementerenden en van de service-desk tot telefoni

Josefien heeft drie kinderen uit haar eerste huwelijk. Haar oudste zoon Ronny is 44. Ron heeft autisme en is verstandelijk beperkt. Daar ligt voor Josefien wel de basis voor de door haar ontwikkelde kwaliteiten op het gebied van communicatie. Zij begrijpt haar zoon maar al te goed ondanks dat Ron niet kan praten.

“Luisteren doe je ook met je ogen”: vertelt Josefien. Bij communicatie gaat het om het begrijpen van de ander. Daarvoor heb je rust en geduld nodig. Communicatie is meer dan alleen de gesproken of geschreven woorden. En zelfs dan nog… Vaak wordt er te snel gedacht dat je de ander begrijpt.

Ze vertelt een anekdote over een cursus EHBO die zij met een buitenlandse collega heeft gevolgd. Na drie maanden samen te zijn opgetrokken op de cursus vroeg haar buitenlandse collega fluisterend: “wat is eigenlijk een slachtoffer?”  Vertrouwen hebben en durven communiceren zijn belangrijke voorwaarden om met elkaar in gesprek te kunnen gaan.

Vorig jaar december zag ze een advertentie van Cordaad Welzijn staan: ‘Gezocht taalmaatje’. Josefien is direct enthousiast en meldt zich aan.

In de eerste maanden volgt zij een viertal bijeenkomsten die georganiseerd worden door Cordaad Welzijn om de taalmaatjes voor te bereiden op hun rol. “Het was inspirerend om de tools, tips en tricks tot je te nemen. Ik weet nog dat de cursusleider, die veel ervaring heeft met NT2 (Nederlands als tweede taal) vijf Poolse woorden laat zien. Wij ervaren hoe moeilijk het is om de betekenis van de woorden precies te duiden… en de woorden ook nog te onthouden.”
Josefien vond de bijeenkomsten waardevol als voorbereiding op haar rol als taalmaatje. ‘Het is vooral fijn om anderen te ontmoeten en ideeën uit te wisselen’: vervolgt zij.

‘Het is vooral fijn om anderen te ontmoeten en ideeën uit te wisselen’: vervolgt zij.

Het belangrijkste vindt Josefien dat er een relatie en een vertrouwensband is. Door je open te stellen, te luisteren naar wat de ander wil leren en aan te sluiten bij die belangstelling ontstaat de noodzakelijke verbinding. ‘Ik probeer ook uit te gaan van wat er wel kan, het positieve en heb geduld. Ron is wat dat betreft een goede leerschool geweest, vertelt Josefien.

Meestal word je voor een jaar als maatje gekoppeld. Josefien is nu drie maanden taalmaatje van een Marokkaanse vrouw (38). Haar man is als jong kind al naar Nederland gekomen en heeft in Nederland op school gezeten. Ze hebben samen 2 kinderen (5 ben 7 jaar) die op de basisschool zitten.  Zij woont inmiddels 7 jaar in Nederland. Ze kent veel Nederlandse woorden maar durft geen gesprek aan te gaan. Haar man moet als tolk mee wanneer zij bijvoorbeeld naar de dokter gaat of bij gesprekken op school. Ze moet een drempel over. De taal durven te spreken, dat was haar wens.

Nu al na drie maanden gaat ze alleen naar de dokter. Ze durft zich te uiten en gaat het gesprek aan. Ze heeft zelfvertrouwen gekregen. Haar man stond perplex toen hij hoorde dat zijn vrouw aan de buurvrouw vroeg om haar schoenen uit te doen!
Je ziet aan de ogen van Josefien dat zij trots is op haar ‘maatje’ dat zij in zo’n relatief korte tijd al samen zoveel bereikt hebben.

Als tips geeft Josefien mee:

• Kijk en luister naar wat mensen zelf willen leren. Het gaat om actief taalgebruik.
• Bouw een vertrouwensband op! Zonder relatie geen prestatie!
• Gebruik materialen als ondersteuning om het gesprek aan te gaan

Henk Derks
Budel 13 november 2024